Magnum opus Stephena Batchelora, czołowego przedstawiciela „buddyzmu świeckiego” (secular Buddhism). Batchelor podejmuje próbę rekonstrukcji nauk historycznego Buddy (Gotamy), oddzielając je od późniejszych religijnych naleciałości (kosmologii, reinkarnacji, karmy jako systemu nagrody/kary).
Autor analizuje Kanon Palijski, starając się wydobyć z niego obraz Buddy jako pragmatycznego filozofa, skeptyka i lekarza duszy, a nie założyciela nowej religii czy metafizyka.
Główne tezy
- Buddyzm nie jest religią objawioną, lecz systemem etycznym i pragmatycznym („kulturą przebudzenia”).
- Kluczowe doktryny (Cztery Szlachetne Prawdy) należy traktować jako zadania do wykonania, a nie prawdy do uwierzenia.
- Należy odrzucić indyjską metafizykę (odradzanie się) jako kulturowe tło, nieistotne dla dharmy.
Powiązane notatki
- Modernizm buddyjski – Batchelor jest skrajnym przykładem modernisty.
- Buddyzm a nauka
- The Authenticity of the Early Buddhist Texts