Etic i Emic – fonetyki i phonemics – fonologii).
Geneza i ewolucja w nauce
Choć termin stworzył Pike, to fundamentem nauk społecznych uczynił go antropolog Marvin Harris (1976). Harris argumentował, że badacz nie może polegać wyłącznie na tym, co ludzie mówią o swojej kulturze (emic), ponieważ ich deklaracje często służą do maskowania rzeczywistych mechanizmów ekonomicznych czy ekologicznych (etic).
We współczesnym krytycznym religioznawstwie (np. u Russella T. McCutcheona), rozróżnienie to służy do demaskowania samej kategorii „religii”. McCutcheon wskazuje, że „religia” jest pojęcie etic (stworzonym przez zachodnich uczonych), podczas gdy badane grupy używają terminów emic (np. „Dharma”, „Droga”, „Liturgia”).
W kontekście studiów nad buddyzmem (i struktury tej bazy wiedzy) rozróżnienie to jest kluczowe dla oddzielenia analizy naukowej od doktryny religijnej.