Tybetański mistrz medytacji (11. Trungpa Tulku), jedna z najbardziej wpływowych i kontrowersyjnych postaci w historii zachodniego buddyzmu. Założyciel Uniwersytetu Naropa i międzynarodowej wspólnoty Shambhala.
Z perspektywy krytycznej, Trungpa jest archetypem „szalonego jogina” przeniesionego na grunt zachodni, co doprowadziło do bezprecedensowej psychologizacji Dharmy, ale też do systemowych nadużyć.
Wkład w Modernizm Buddyjski
- Psychologizacja i Język: Jako jeden z pierwszych porzucił tradycyjny żargon buddyjski na rzecz języka psychologii humanistycznej. Ukuty przez niego termin “Duchowy materializm” stał się ważnym narzędziem analitycznym.
- Świecka ścieżka: Stworzył trening “Shambhala” – ścieżkę „świętego wojownika”, oddzieloną od religijnego buddyzmu, antycypując ruch świeckiego mindfulness.
- Szalona Mądrość: Promował koncepcję łamania konwencji społecznych i etycznych (Sīla) w celu wstrząśnięcia uczniem, co w praktyce oznaczało picie alkoholu i liczne relacje seksualne z uczniami.
Analiza Krytyczna
- Feudalizm w demokracji: Badacze (Ann Gleig) wskazują, że przeniesienie absolutnej władzy lamy na grunt amerykański stworzyło toksyczne struktury, które przetrwały po jego śmierci.
- Nadużycie Upāya: Używanie doktryny „zręcznych środków” (Upāya) jako uniwersalnego usprawiedliwienia dla alkoholizmu i wykorzystywania seksualnego.
Dzieła
- Cutting Through Spiritual Materialism (Przejrzenie duchowego materializmu)
- Shambhala: The Sacred Path of the Warrior