Amerykański buddolog, profesor na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Jedna z najważniejszych postaci w nurcie krytycznym studiów nad buddyzmem.
Sharf jest znany przede wszystkim z krytyki kategorii „doświadczenia religijnego”. W swoim słynnym eseju Buddhist Modernism and the Rhetoric of Meditative Experience argumentuje, że współczesny nacisk na medytacyjne doświadczenie (jako rzekome jądro buddyzmu) jest nowoczesną konstrukcją. Historycznie buddyzm skupiał się na rytuale, egzegezie tekstów i gromadzeniu zasługi, a nie na poszukiwaniu zmiennych stanów świadomości.
Książki
- Coming to Terms with Chinese Buddhism: A Reading of the Treasure Store Treatise (2002)
- Living Images: Japanese Buddhist Icons in Context (red., 2001)