Profesor studiów tybetańskich na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Znany z krytycznych badań nad historią i antropologią Tybetu, które często podważają romantyczne wyobrażenia Zachodu.
Huber jest kluczową postacią w dekonstrukcji mitu „Zielonego Buddy” (ekobuddyzmu). W swoich pracach wykazuje, że współczesne przedstawianie Tybetańczyków jako „naturalnych ekologów” jest anachronizmem i projekcją zachodnich wartości. Historyczne relacje Tybetańczyków z przyrodą były oparte na lęku przed duchami i rytuałach ofiarnych, a nie na nowoczesnej „trosce o środowisko”.
Książki
- The Cult of Pure Crystal Mountain: Popular Pilgrimage and Visionary Landscape in Southeast Tibet (1999)
- The Holy Land Reborn: Pilgrimage and the Tibetan Reinvention of Buddhist India (2008)
- Source of Life: Revitalisation Rites and Bon Shamans in Bhutan and the Eastern Himalayas (2020)